تکارتراپی چیست؟

تکارتراپی (TECAR Therapy) که مخفف عبارت انتقال انرژی خازنی و مقاومتی است، روشی نوین در فیزیوتراپی محسوب می شود. این روش یک تکنیک پیشرفته گرمای درمانی عمقی است که با استفاده از امواج رادیو فرکانس، فرآیند ترمیم طبیعی بدن را فعال می کند. تکار یک راهکار غیرتهاجمی برای مدیریت دردهای مزمن، آسیب های ورزشی و مشکلات اسکلتی-عضلانی است و بهبودی بادوامی ایجاد می کند. اگر به دنبال روشی موثر برای تسریع ریکاوری و درمان آسیب های مفصلی و تاندونی هستید، برای دریافت مشاوره تخصصی درباره تکارتراپی با کلینیک تخصصی فیزیوتراپی پویان تماس بگیرید.

تکارتراپی چگونه کار می کند؟

تکارتراپی نوعی دیاترمی یا گرمای درمانی است که از امواج با فرکانس رادیویی (RF) استفاده می کند. این امواج در بافت های بدن جریان الکترومغناطیسی ایجاد می کنند. عبور جریان الکترومغناطیسی از بافت، باعث می شود تا سلول ها در مقابل این جریان مقاومت نشان دهند و این مقاومت، انرژی الکتریکی را به گرمای درونی (Endogenous) تبدیل می کند.

این فرآیند دارای اثرات زیر است:

• تولید گرمای عمقی: گرما در عمق بافت هدف تولید می شود و نه از منبع خارجی.
• تحریک متابولیسم سلولی: گرما سوخت و ساز سلول ها را افزایش می دهد.
• افزایش گردش خون و لنف: عروق خونی گشاد می شوند و جریان خون و لنف تقویت می شود.
• تخلیه سموم: تقویت جریان لنف، مواد زائد و سموم حاصل از فرسایش بافتی را از محل درد خارج می کند.

حالت های عملکرد تکارتراپی

تکارتراپی از دو روش اصلی برای انتقال انرژی به بافت های مختلف استفاده می کند. فیزیوتراپیست با انتخاب روش مناسب، درمان را برای بافت هدف بهینه می سازد.

حالت های عملکرد دستگاه تکار عبارتند از:

• روش خازنی (Capacitive): در این روش از یک الکترود عایق استفاده می شود. تمرکز گرما بر روی بافت های نرم، عضلات و عروق لنفاوی زیر الکترود متحرک است. این روش برای درمان آسیب های عضلانی و جذب سریع ادم (ورم) کاربرد دارد.
• روش مقاومتی (Resistive): در این روش از الکترود فلزی غیرعایق استفاده می شود. تمرکز گرما بر روی بافت های دارای آب کم و تراکم بالا مانند تاندون ها، رباط ها، استخوان و کپسول های مفصلی است. این روش برای درمان خار پاشنه و آسیب های مزمن تاندونی مهم است.

مزایای اصلی تکارتراپی

تکارتراپی به دلیل مکانیسم عمل منحصر به فرد خود، مزایایی را به همراه دارد که آن را از سایر روش های گرمای درمانی متمایز می کند.

مزایای مهم تکارتراپی عبارتند از:

• گرمای درمانی عمقی و هدفمند: تکار قادر است به عمق بافت ها نفوذ کند و گرما را در محل دقیق آسیب (مانند کپسول مفصلی) تولید کند.
• تسریع روند بازسازی: فعال کردن پروسه های طبیعی فیزیولوژیکی بدن، زمان بازسازی و توانبخشی بیمار را به شدت کاهش می دهد.
• تسکین درد بادوام: با افزایش خون رسانی و اثر بر پایانه های عصبی، درد را درمان می کند و صرفا برای تسکین موقت به کار نمی رود.
• جذب سریع ادم و ورم: افزایش جریان لنف موجب جمع آوری سریع مایعات اضافی تجمع یافته در بدن پس از آسیب یا جراحی می شود.
• تقویت فرآیند ترمیم استخوان: گرما و جریان الکترومغناطیسی بر روی بافت استخوانی نیز تاثیر بیولوژیکی می گذارد و به ترمیم شکستگی ها کمک می کند.

کاربردهای گسترده تکارتراپی

تکارتراپی در ابتدا برای آسیب های ورزشی به کار رفت، اما کاربردهای آن به درمان طیف گسترده ای از مشکلات سیستم اسکلتی عضلانی گسترش یافته است.

تکارتراپی می تواند در بهبود مشکلات زیر موثر باشد:

• آسیب های ورزشی حاد و مزمن: شامل پارگی تاندون ها و رباط ها، کشیدگی های عضلانی و آسیب های روتاتور کاف شانه.
• بیماری های مفصلی و تاندونی: آرتروز مفاصل، بورسیت، التهاب کپسول مفصلی و خار پاشنه.
• دردهای ستون فقرات: درمان درد مزمن کمر و گردن و گره های عضلانی اطراف دیسک کمر.
• مشکلات مفصل ران و زانو: آسیب موسوم به آرنج تنیس بازان و زانوی دوندگان و سندروم درد لگن.
• توانبخشی قبل و بعد از جراحی: تسهیل ترمیم بافت و جمع آوری ادم پس از عمل های ارتوپدی.
• مشکلات متابولیسم سلولی: تحریک سوخت و ساز سلول ها برای بهبودی در موارد مزمن.

اگر به دلیل آسیب ورزشی یا آرتروز دچار خشکی و درد مفصل شده اید، تکارتراپی می تواند به کاهش التهاب و افزایش دامنه حرکتی شما کمک کند.

تکارتراپی زانو و لگن

تکارتراپی در درمان مفاصل بزرگ بدن، به ویژه زانو و لگن، که عمق بافت و تاندون ها زیاد است، عملکرد قوی دارد. این روش به ثبات مفصل و کاهش درد کمک می کند.

فواید درمانی تکار برای زانو و لگن عبارتند از:

• اتساع عروق: اثرات گرمایی تکار عروق را گشاد می کند که جریان خون و اکسیژن رسانی به غضروف و تاندون های اطراف زانو را افزایش می دهد.
• تحریک سیستم لنفاوی: این تحریک باعث کاهش تورم و التهاب در ناحیه زانو و لگن می شود.
• افزایش حرکت مفاصل: با بهبود وضعیت بافت های اطراف مفاصل لگن و زانو، دامنه حرکتی آن ها افزایش می یابد.
• تسریع بهبود بافتی: افزایش رساندن مواد مغذی به تاندون ها و رباط های لگن و زانو، ترمیم بافت ها را تسریع می کند.

ایمنی و ملاحظات مهم تکار

تکارتراپی یک روش ایمن است، اما چون با جریان برق و گرما سرو کار دارد، رعایت دقیق پروتکل ها و آگاهی از موارد منع مصرف مطلق، مهم است. ایمنی بیمار در اولویت قرار دارد.

موارد منع استفاده از تکارتراپی عبارتند از:

• ضربان ساز قلب: افرادی که قلب آن ها با استفاده از باطری (پیس میکر) کار می کند.
• بارداری: بانوان باردار.
• تومورها: افراد مبتلا به بیماری های حاد مانند سرطان، یا تومورهای وخیم در ناحیه درمان.
• ایمپلنت های فلزی: وجود ایمپلنت های فلزی در ناحیه ای که قرار است جریان از آن عبور کند، ممکن است خطر سوختگی ایجاد کند.
• اختلالات انعقادی: افرادی که دچار بیماری های قلب، گردش خون، یا اختلالات انعقادی هستند و داروهای ضد انعقادی مصرف می کنند.
• التهاب حاد: توصیه می شود تکارتراپی حداقل ۳ روز تا ۱ هفته بعد از آسیب دیدگی حاد شروع بشود.

جزئیات جلسه درمانی

جلسات تکارتراپی یک فرآیند آرام و کنترل شده است. فیزیوتراپیست با تنظیم دقیق دستگاه، درمان را متناسب با احساس بیمار پیش می برد.

جزئیات اجرایی درمان با تکار عبارتند از:

• طول جلسه: جلسات تکار تراپی معمولا بین ۲۰ تا ۴۰ دقیقه طول می کشند.
• فرکانس درمان: درمان معمولا هفته ای یک تا سه بار قابل انجام است.
• انجام درمان: الکترود فعال توسط فیزیوتراپیست به صورت دستی و معمولا همراه با ماساژ بر روی بدن هدایت می شود. الکترود منفعل برای بسته شدن مدار در ناحیه ای دورتر قرار داده می شود.
• تنظیم قدرت: فیزیوتراپیست امپدانس الکتریکی را به طور دینامیک کنترل می کند تا قدرت دستگاه را بر طبق شرایط لحظه ای بافت تنظیم کند و از گرمای بیش از حد جلوگیری کند.

احساس بیمار و نتایج درمان

درمان با تکارتراپی یک تجربه خوشایند است. بیمار دردی حس نمی کند، بلکه حس جریان گرمای خوشایند و عمیق را در ناحیه تحت درمان حس می کند.

نکات مهم در مورد نتایج درمان:

• عدم درد حین درمان: درمان با تکار تراپی دردی ندارد، بلکه گرمای خوشایندی را در بافت تحت درمان پخش می کند.
• نتایج فوری: بیمار بلافاصله بعد از شروع درمان حس کاهش درد و شل شدن عضلات را تجربه می کند.
• دوام نتیجه: تکار تراپی موجب درمان فوری و با دوام بالا در بیماران می شود. پایدار ماندن نتیجه بستگی به پیگیری بیمار و انجام تمرینات داده شده دارد.
• اثرات طولانی مدت: اثرات ترمیم بافت، بازسازی کلاژن ها و عروق سازی، در طولانی مدت و پس از اتمام دوره جلسات، به بهبودی کامل کمک می کند.

تکارتراپی به عنوان یک روش درمان غیرتهاجمی و موثر، یک ابزار مهم در فیزیوتراپی نوین برای بازگشت سریع بیمار به فعالیت های روزمره و ورزشی است. این روش با تولید گرمای عمقی و هدفمند، نه تنها درد را تسکین می دهد بلکه فرآیند ترمیم بافت های آسیب دیده را نیز تقویت می کند.